Historia fotografii |
| Fotografia powstała w dziewiętnastym wieku czerpała z wynalazków znanych dużo wcześniej. Camera obscura zasadniczy instrument do tworzenia obrazu miał zastosowanie już w szesnastym wieku przez ówczesnych malarzy.
A wszystko zaczęło się od tego Georg Fabricius w 1556 roku spostrzegł że chlorek srebra zaczernia się pod wpływem działania promieni słonecznych. Prawie dwieście lat później bo w 1724 światłoczułość azotanu srebra zauważył Johann Schulze. Trzy lata potem ten sam fizyk uzyskał po raz pierwszy odwzorowanie obrazu na emulsji światłoczułej wykonanej z chlorku srebra na podkładzie z kredy. Kreda spreparowana specjalnie pod kątem tego doświadczenia zapewniła w miarę dokładne i równomierne pokrycie materiału emulsją. Za wzór do obrazu użył nieprzeźroczystego materiału w którym powycinał szablony. Po czym naświetlił emulsję na słońcu . W ten oto sposób uzyskany został pierwszy obraz fotograficzny. Wadą tego obrazu było to że nie można go było póki co utrwalić. W 1826 roku powstała pierwsza fotografia stworzona na wypolerowanej płycie metalowej. Twórcą tej historycznej fotografii jest francuz Joseph Niepce. Zdjęcie to było bardzo słabej jakości, jako substancję światłoczułą francuz wykorzystał tak zwany asfalt syryjski są to związki uzyskane z ropy naftowej. Za właściwą datę odkrycia fotografii uznawany jest rok 1839. Wtedy to francuz Daguerre zaprezentował swoje odkrycie przed kolegium akademii francuskiej. Zdjęcie to uzyskał na warstwie jodku srebra. Taka metoda otrzymywania fotografii została nazwana dagerotypią na cześć jej odkrywcy. Metoda ta nie była za bardzo doskonała gdyż pozwalała na uzyskanie zdjęcia tylko w pojedynczym egzemplarzu. Równolegle z francuzem nad tą samą techniką pracował anglik William Talbot. Tenże uczony naświetlał w ciemni papier powleczony jodkiem srebra. Po wywołaniu uzyskiwał on obraz negatywowy. Następnie naświetlał poprzez ten negatyw arkusz papieru powleczony chlorkiem srebra i w ten oto sposób otrzymywał obraz pozytywowy z dowolną liczbą odbitek. Następną bardzo ważną datą był rok 1839. W tym to roku został wprowadzony termin fotografia. Jako pierwszy Rego pojęcia użył Herschel który to definiował w ten sposób technikę opracowaną przez anglika Talbota. Fotografia od tego przełomowego momentu rozwijała się błyskawicznie. W niedługim czasie płytki srebrne zastąpiono szklanymi powleczonymi elementami światłoczułymi. Płytki szklane przed zdjęciem specjalnie preparowano w pracowniach zwanych ciemniami. Poniżej przedstawione są wybrane ważniejsze daty z historii fotografii: 1) 1907r bracie Lumiere wprowadzili na rynek pierwsze płytki pozwalające na wykonywanie kolorowych zdjęć. 2) 1935r do sprzedaży trafia pierwszy barwny trójwarstwowy film firmy Kodachrome. 3) 1963r od tego roku dostępny jest kolorowy natychmiastowy materiał firmy Polaroid. W Polsce z fotografią można się było zetknąć już w 1839 roku. Wtedy to Kurier Warszawski wydrukował pierwszą reklamę firmy fotograficzne oferującej sprzedaż aparatów służących do dagerotypii. W następnym roku powstały w Poznaniu a także w Warszawie broszury opisujące zasady działania dagerotypu a także historię jego powstania. Przemysł fotograficzny na ziemiach polskich zaczął się rozwijać w 1887 roku kiedy to chemik Piotr Lebiedziński założył pierwszą fabrykę papieru fotograficznego. Firma ta nosiła nazwę Foton. W 1899 w Warszawie rozpoczęła swoje działanie wytwórnia obiektywów i aparatów fotograficznych Fos. W dziedzinie fotografii zasłynął polak Jan Szczepaniuk. Jako jeden z pierwszych wykonał kolorową fotografię. Było to około 1900 roku. Swoją metodę opatentował w USA |